Þriðjudagsþrautaganga

Elín Dögg hefur tekið upp á því þegar hún á að fara að sofa að draga alltaf sængina langt upp fyrir höfuð, okkur Þórunni til mikillar ‘gleði’.  Svo heyrum við í henni að ólmast undir sænginni, komin í sjálfheldu og þá þurfum við að stökkva til og bjarga henni úr prísundinni.  En það virðist vera alveg sama hversu oft við þurfum að toga sængina niður, jafnharðan er hún búin að toga hana aftur yfir höfuðið.  Hún heldur kannski að hún sé strútur…?

Fór ‘einn’ á æfingu í gær því Gimmi var eitthvað slappur í maganum, ælupest sennilega.  Það kom þó alls ekki að sök því að ég átti stóræfingu, lagði upp mörk hægri vinstri og skoraði líka eitt frá miðju.  Það var skipt í ungir vs. gamlir og við unnum deildina, bikarinn og deildarbikarinn, hef reyndar aldrei upplifað aðra eins yfirburði.  Kannski var það einmitt Gimmi sem gerði útslagið, þ.e. að hann væri EKKI á staðnum, hann mun sennilega seint viðurkenna það þó…

Í dag, 9. febrúar, á ljúfmennið Elín Guðný Stefánsdóttir 56 ára afmæli.  Við ætlum að sjálfsögðu að fagna þessum áfanga með henni í kvöld úti á Álftanesi þar sem hún ætlar víst að bjóða upp á kvöldsnæðing einn góðan.  Svo er aldrei að vita nema ömmubarnið verði sent af stað að kaupa handa henni afmælisgjöf, stóð sig svo svakalega vel síðast þegar hún fór á stúfana.  Verst að hún má samt ekki fá neitt af matnum og/eða eftirréttinum (ef einhver er).  Foreldrarnir verða þá bara að borða auka skammt í hennar nafni, oh, well…

Plan dagsins: Vakna ‘óvenju’ seint (done), vinna (ish), afmælisveisla í kvöld (oh, baby!)

Mánudagsmillibilsástand

Þetta verður slæmur dagur.  Ég fullyrði þetta af þeirri einföldu ástæðu að ég gerði þau mistök í gær að fara að horfa á Ofurskálina í gærkvöldi með Eika og Gimma.  Leikurinn hófst ekki fyrr en rétt rúmlega ellefu og við gáfumst svo upp í hálfleik, um hálf tvö.  Ég var semsagt ekki kominn í rúmið fyrr en rúmlega tvö, sem hefði svosem verið í lagi ef ég hefði ekki verið búinn að lofa að vakna snemma í morgun til að opna á skráningar í frístundaheimili Reykjavíkurborgar stundvíslega klukkan 8:00.  Það hafðist, auðvitað, en fyrir vikið er ég illa sofinn, grútþreyttur, með léttan sviða í augum og í engri stemmningu til að gera nokkurn hlut annan en að fara aftur að sofa.  En þar sem ég er þegar kominn í vinnuna er það klárlega ekki í boði, oh, well…

Annars var leikurinn hin besta skemmtun, hefði nú kannski vakað yfir honum öllum ef ég hefði vitað að allt það markverða í honum gerðist í síðari hálfleik.  Leikurinn endaði semsagt með sigri Dýrðlinganna frá Nýju Orleans, 31-17, en staðan í hálfleik var hinsvegar 10-6 fyrir Folana frá Indianapolis.  Greinilega mikill viðsnúningur í síðari hálfleik, því í þeim fyrri voru Folarnir með tögl og haldir á öllu sem á vellinum gerðist.  Svona geta íþróttirnar verið óútreiknanlegar.  Og ég hefði fengið að upplifa þetta allt ef ég væri ekki svona hrikalega kvöldsvæfur, oh, well…

Við Þórunn urðum vitni að skemmtilegri uppákomu í gær.  Hún plataði mig til að fara í göngutúr með Elínu Dögg í Holtagarða því okkur vantaði nokkra hluti í Bónus.  Erum að finna bleyjur fyrir skvísuna þegar við sjáum tvo unga starfsmenn búðarinnar vera að raða í hillurnar.  Aðfarirnar eru þannig að annar þeirra er búinn að klifra efst upp í hillu og hinn kastar til hans vörum.  Svo prílar sá sem var uppi í hillunni niður aftur með því að stíga í hillurnar og nota sem stiga.  Þá stormar að eldri maður, gráhærður, með alskegg og í loðskinnskápu og er ekki allskostar sáttur við kauða og hreytir í hann að hann eigi nú sko ekki að klifra upp hillurnar heldur nota stiga og bla bla bla.  Sá yngri sættir sig nú ekki alveg við svona meðferð og hreytir til baka, orðrétt: “Hva, átt þú búðina eða eitthvað?”  Sá eldri rýkur svo í burtu og þá fannst Þórunni hún nú verða að láta pjakkinn vita af því að sá gamli hafi verið enginn annar en Jóhannes er við Bónus er kenndur…

Plan dagsins: Vakna (todo), opna umsóknir um frístundaheimili (done), vinna (meh), sofa meira (ójá), fótbolti í kvöld (jei)

Sunnudagssíðbuxur

Tengdapabbi fékk sínu fram og það varð úr að við hjónin fórum bæði í fimmfalda þrjátíuogfimm ára afmælið í gær.  Fyrir vikið var ég sendur af stað um hádegið í Rúmfatalagerinn að kaupa ferðarúm, fékk síðasta rúmið í búðinni af Disney gerð (ef það segir einhverjum eitthvað).  Núna erum við semsagt orðin klár í vetrarútilegurnar (þ.e. ef einhver vill bjóða okkur með sér í bjústeið).  Vorum mætt til tengdaforeldranna rétt fyrir átta og skutluðum upp rúminu.  Þórunn vildi svo endilega horfa á Júgravisjón lögin (í hundraðasta sinn, ef ske kynni að þau hefðu breyst frá því síðast (sem þau gerðu auðvitað ekki, enn jafn léleg)), kom Elínu Dögg í rúmið og við hentum okkur í afmælið…

Afmælið var bara helvíti fínt, nóg af veitingum og auk þess hittum við fullt af fólki sem við höfum ekki séð í ár og daga.  Sátum bara við spjall fram undir miðnætti og drifum okkur þá aftur út á Álftanes.  Þá var sú stutta víst nývöknuð, hafði sofið allan tímann á meðan við vorum í burtu og því gríðarlega auðveld pössun fyrir afann og ömmuna.  Þegar heim var komið var svo aftur tekið til við næturæfingarnar þar sem ég var í aðalhlutverki, vaknaði nokkrum sinnum við bröltið í þeirri stuttu og tróð upp í hana snuðinu.  Þetta hafði tilætluð áhrif því hún fékk svaf (með hléum) alveg fram til 7:45 þegar hún fékk svo loksins aftur að drekka.  Nú er svo bara að hamra járnið á meðan það er heitt og koma þessu næturbrölti bara alfarið útúr heiminum.  Það verður væntanlega verkefni næstu viku/vikna…

En aftur að Júgravisjón.  Er það bara ég eða er þetta framlag Íslands í ár ekki óstjórnlega mikið líkt öðru lagi eftir sama höfund sem fór einmitt líka sem framlag Íslands fyrir tveimur árum, This is My Life?  Mæli með að fólk hafi það bak við eyrað þegar það heyrir ‘franska’ lagið aftur, maður getur nánast sungið hvort viðlagið sem er.  Annars er mér sama, eina almennilega lagið var með Hvanndalsbræðrum en það fékk ekki brautargengi, greinilegt að Íslendingar eru með skelfilegan tónlistarsmekk.  Eða þá, sem er auðvitað verra, að það sé ég sem sé svona tónlistarlega fatlaður…

Plan dagsins: Vakna (jamm), blogga (jamm), morgunmatur (næst), leti (jamm), fótbolti (kannski), sunnudagshittingur hjá Dedda afa (jamm), meiri leti (jamm), svefnæfingar (jamm)

Laugardagslitabók

Gærkvöldið var sérlega notalegt.  Þórunn fór um fimmleytið í klippingu og kom við á leiðinni heim aftur og sótti pizzu og sátum við bara fyrir framan sjónvarpið með pizzu í annarri og kók í hinni og gláptum á þætti og Útsvar.  Ákváðum svo í nótt að reyna að minnka næturbröltið á Elínu Dögg og úr varð að ég sá um að troða upp í hana snuði þegar hún byrjaði bröltið.  Þetta skilaði sér í því að hún drakk hálf ellefu og svo ekkert aftur fyrr en um fimmleytið og svo aftur núna í morgun klukkan níu.  Svo er bara að halda áfram í nótt og reyna að láta hana sleppa alveg að drekka yfir nóttina, bara rétt um miðnættið og svo ekki aftur fyrr en morgnar.  Þá erum við að dansa!

Ég henti mér áðan út að hlaupa og hljóp ansi góðan hring um miðbæinn.  Hljóp meðfram Sæbrautinni niður að tónlistarhúsi og þaðan upp að Hallgrímskirkju.  Þaðan niður að Landsspítala og áfram að Hlíðarenda og svo í gegnum Hlíðarhverfið og Klambratúnið, þvert yfir Laugaveg og svo í gegnum túnin og teigana með viðkomu í Laugardalnum og svo aftur heim.  10 kílómetrar að baki á rétt rúmlega klukkutíma.  Svo mun þetta lengjast jafnt og þétt fram á vorið og nær svo hámarki 1. maí þegar ég þarf að hlaupa 32 kílómetra í einum rykk.  Það verður eitthvað spes, heppilega er langt í það ennþá…

Við hjónin ætlum svo bara að hafa það náðugt það sem eftir lifir dags en henda okkur svo (kannski bara Þórunn samt) í 35 ára afmæli hjá Efnavopna-Ómari.  Mér skilst að tengdapabba langi svo svakalega mikið til að koma hingað og passa fyrir okkur, annars ætlaði ég bara að senda Þórunni og vera bara hérna í rólegheitum með Elínu Dögg.  Lét mömmu einmitt gefa mér þessi forláta þráðlausu heyrnartól (hún gaf mér semsagt pening í afmælisgjöf og ég keypti þau fyrir hann) sem ég ætlaði að vígja með einhverri svaðalegri action mynd í kvöld, óhræddur við að hávaðinn myndi vekja litlu skvísuna.  Það verður þá víst að bíða betri tíma…

Plan dagsins: Vakna endalaust oft í nótt (done), hlaupa (done!), sturta (næst á dagskrá, sveittur dauðans), afslöppun (ah), leti (ahhhh), afmæli (kannski)…

TGIF!

Verð að viðurkenna að ég er töluvert þreyttur svona í morgunsárið.  Vaknaði óvenju seint eða klukkan sjö-núll-núll (á slaginu) eftir að hafa eytt hluta af nóttinni í að leika við Elínu Dögg og snuðið hennar (hún tapaði, tvisvar!).  Gæti líka verið að ég hafi tekið svona svakalega á því í fóboltanum í gærkvöldi, hljóp eins og lamadýr um allan völl, lagði upp mörk og skoraði meira að segja líka.  Verð svo að reyna að taka mig saman í andlitinu fyrir fótboltann í hádeginu í dag, verður sennilega eitthvað skrautlegt en það verður bara að pína sig, no pain, no gain…

Elín Dögg sýndi glænýja tilburði í gær.  Hún er semsagt byrjuð að reyna að skríða, þó með litlum árangri ennþá.  Tókum eftir þessu eftir að við komum heim úr ungbarnasundinu þar sem hún stóð sig vel, að venju.  Hún lá á leikteppinu sínu á maganum og reyndi svo að koma hnjánum undir sig til að ýta sér áfram.  Það gerðist að vísu óskaplega lítið, fór ekki neitt áfram heldur spólaði bara í sama farinu.  En þetta var þó allavega það sem maður getur kallað tilraun til skriðs, það hlýtur að vera eitthvað…

Sit einn hérna í Hlíðarsmáranum þessa stundina (9:07), enginn mættur ennþá og ég hef eiginlega ekki hugmynd um hvort það mæti nokkur í dag.  Palli bróðir liggur heima í rúminu eftir að hafa farið í bakinu við að beygja sig eftir tennisbolta, óttalegur aumingi.  Þurfti einmitt að stökkva út í Tennishöll til að koma honum heim á miðvikudaginn, lá þar óvígur þegar ég mætti á svæðið, varð að styðja hann út í bíl og svo inn í Baugakórnum.  Þurfti svo að skutlast eftir honum í gær til að koma honum á Heilsugæslustöðina að láta kanna málið.  Er líklega bara með þursabit og á að bryðja íbúfen næstu vikurnar.  Ég þarf því væntanlega að fara einn út að hlaupa á morgun, tjah, nema einhver vilji endilega koma með mér, er meira en velkomið…

Plan dagsins: Vinna, fótbolti, vinna pínu meira, Útsvar (já, ég horfi á það!), afslöppun, búja!

Tól í ól

Lærði nýtt orð í gær, brundfyllisgremja, sérstaklega skemmtilegt.  Þarf eiginlega að komast að því hver það er sem þýðir og setur texta á þættina hans Stephen Fry um USA því þetta stórskemmtilega orð er frá þeim aðila komið.  Náði að vísu ekki hvaða orð var verið að þýða svona snilldarlega en það er algjört aukaatriði.  Skilst samt að þetta hafi verið í einhverju samhengi við hesta en ekki fólk, so there you go…

Fórum í gær í road trip til Keflavíkur til að heimsækja Guggz og Bjöggz og nýja barnið.  Með í för voru Ragnhildur og Helga María sem eru á landinu í nokkra daga og nýttu tækifærið til að bera nýja fjölskyldumeðliminn augum.  Var búinn að gleyma hvað það er óstjórnlega leiðinlegt að keyra til Keflavíkur þó svo það hafi skánað töluvert með tvöfölduninni.  Allavega, bæði barni og foreldrum heilsast vel, krakkinn gríðarlega krúttlegur og óheppilega líkur Bjöggz þó svo hún hafi greinilega fengið eitthvað líka frá móður sinni.  Var líka mjög fyndið að sjá hvað Elín Dögg er orðin stór því hún var næstum kílói léttari en Bjöggzdóttir þegar hún fæddist og þ.a.l. enn minni en litla krílið sem við sáum í gær en gæti í dag með léttum leik sporðrennt einu svona nýfæddu og fengið sér svo ís í eftirrétt.  Þetta stækkar svo hratt…

Ákvað að taka mér frí frá líkamsrækt í gær eftir að hafa horft á þetta myndband (þeir sem halda út til enda fá bónus).  Þarf klárlega að passa mig á því að stunda lóðin ekki af of miklum krafti því það síðasta sem ég vil er að líta út eins og þessi retarður.  En svo rakst ég líka á þessa snilld sem fékk mig til að gleyma hinum viðbjóðnum þannig að ég er aftur á pari, í bili, að minnsta kosti…

Plan dagsins: Snudduleikur (jafntefli í dag), vinna, fundarseta (x2), ungbarnasund, fótbolti…

Six more weeks of winter!

Múrmeldýrið hefur talað og orð þess eru víst lög.  Samkvæmt því megum við búast við frosthörkum með tilheyrandi skafrenningi og snjókomu í allavega sex vikur í viðbót.  Annars er nú sennilega lítið að marka þetta hér á landi, manni hefur sýnst sem svo að veturinn hér geti varað langt fram í maí/júní hvort eð er.  Ég man að vísu ekki eftir því að hafa nokkurn tímann heyrt fréttir af honum Phil, vini mínum, þar sem hann segist EKKI sjá skuggann sinn og þar með sé vetrinum bara lokið.  Ef skoðuð er tölfræði yfir þetta sést svo greinilega að hann er með verri árangur en random guess á þetta, hefur ekki rétt fyrir sér nema í um 39% tilvika.  Bíddu, er þá vetrinum að ljúka af því að hann segir að hann verði áfram, I’m confused…

Þórunn hélt þessa fínu mini-afmælisveislu fyrir mig í gær.  Eldaði fegurðardrottningar-kjúlla og bakaði mokka-súkkulaðiköku + eplaböku í eftirrétt.  Rann gríðarlega ljúft niður í veislugesti.  Fékk líka góðar gjafir, pening frá pápa og múttu, Múmínálfana + gjafabréf í leikhús (sem verður notað til að sjá Harry og Heimi) frá Palla og Kaju og co, áðurnefnda treyju + hlaupahúfu frá Þórunni og Elínu Dögg og að lokum fékk ég Planet Earth á Blu-Ray frá tengdó.  Semsagt, fínar ‘heimtur’ þetta árið.  Verst að maður skuli bara eiga afmæli einu sinni á ári, fullt af fleiri hlutum sem mig vantar líka, það verður bara að bíða þar til næst (eða ég kaupi það bara sjálfur)…

Við Elín Dögg tókum létt session af hinum sívinsæla snuðaleik í morgun.  Hann felst í því að hún vaknar, vekur mig og ég eyði svo dágóðum tíma í að setja snuðið upp í hana þegar hún spýtir/missir það útúr sér.  Getur oft orðið æsispennandi, sérstaklega þegar henni tekst að vera útsjónarsöm og jafnvel koma því þannig fyrir að ég þurfi að leita að því líka.  Leikurinn endar svo alltaf á sama hátt, þ.e. að hún sofnar úr leiðindum og þá tel ég mig hafa unnið eða ég sofna á undan henni og þá vinnur hún.  Í morgun vann hún með glæsibrag enda svindlaði hún pínulítið og hóf leikinn fyrir sex að þessu sinni en skv. alþjóðlegum snudduleikreglum mega leikar fyrst hefjast eftir sex.  Hún vann því á svindli í morgun og munu stig verða dregin af henni í næstu umferð sem verður væntanlega eftir ca. sólarhring…

Plan dagsins: Tapa í snudduleiknum (done), vinna (mjá), heimsækja Björgvin + Guggu + baby (jei), eitthvað minna (vííí)…

Shakira!!!

Talan 33 er ansi merkileg.  Hún er t.d. stærsta heiltalan sem er ekki hægt að skrifa sem summu ólíkra þríhyrningstalna (ef það segir einhverjum eitthvað).  Hún hefur líka bara tvo frumþætti, 3 og 11, og er skrifuð sem 100001 í tvíundarkerfinu.  Að auki er 33 svokölluð Størmer tala og það er auðvitað gríðarlega merkilegt líka (þó svo ég nenni engan veginn að kynna mér hvað það þýðir).  33 er líka sætistala arseniks auk þess sem fjöldi hryggjarliða er einmitt líka 33 þegar beinin sem mynda allt heila klabbið eru talin.  Auk þess er 33 sá hiti á Newton skalanum sem er nægjanlegur til að sjóða vatn.  Svo hafa líka ansi margir frægir íþróttamenn haft 33 á bakinu í keppnisgallanum sínum, t.d. Larry Bird, Kareem Abdul-Jabbar, Patrick Ewing og Scottie Pippen.  Svo má líka nefna að þegar hobbitar verða 33 ára eru þeir loksins taldir vera fullorðnir og komnir af unglingsaldrinum.  Og að lokum er kannski rétt að geta þess að það eru einmitt líka 33 ár síðan Manchester City vann síðast titil á Englandi…

Vaknaði snemma í morgun að vanda við það að Elín Dögg var eitthvað að ólmast í rúminu sínu.  Að sjálfsögðu var hún komin úr sokkunum, ótrúlegt hvernig hún fer alltaf að því, og var að dunda sér við að reyna að troða tánum á sér upp í sig.  Mikið vildi ég óska að ég væri nógu liðugur til að gera það!  Þegar hún sá að ég var loksins vaknaður þá henti hún í mig afmælisgjöf sem var frá henni og ég geri ráð fyrir að hún hafi valið og keypt sjálf.  Gaf mér þennan forláta Þróttarabúning, treyju + sokka, sem er akkúrat það sem mig vantaði, auk þess sem ég hef aldrei átt minn eigin.  Get núna loksins sagt að ég sé alvöru Köttari.  Svo gaf Þórunn mér nýja hlaupahúfu sem mig vantaði einmitt líka þar sem húfan sem ég hef verið að nota undanfarið er eiginlega allt of hlý og þykk.  Kann ég þeim miklar og góðar þakkir fyrir góðar gjafir…

Svo er Þórunn víst búin að plana litla afmælisveislu í kvöld handa kallinum.  Bauð mömmu og Palla bróður og fjölskyldu í mat og svo afmælistertu sem hún eyddi gærkvöldinu í að baka.  Held að hún sé að reyna að bæta mér upp bóndadaginn og jafnframt í leiðinni að leggja línurnar fyrir konudaginn sem er skammt undan.  Ég skil þetta allavega ekki öðruvísi og mun að sjálfsögðu gera allt sem ég get til að toppa þetta þegar þar að kemur…

Plan dagsins: Eiga afmæli (check), fá gjafir (check-ish (spurning um fleiri)), vinna eitthvað (meh), fara með Elínu í fimm mánaða skoðun (síðar), hlaupa (ugh), mæta í eigin afmælisveislu (vííííí)…

Februarium

Upp er runninn febrúar, ákaflega eitthvað eitthvað.  Ansi margt merkilegt sem gerist í febrúar á þessu ári.  Valentínusardagur (fyrir kaþólikkana þarna úti), konudagurinn (fyrir alla hina), bolludagur (fyrir sælkerana), sprengidagur (fyrir saltkjötið), öskudagur (fyrir flengingar) og síðast en ekki síst dagur múrmeldýrsins sem er klárlega merkilegasti dagur ársins!  En við bíðum samt fram á morgun með að halda uppá hann…

Svo má þess geta að í dag er svokallaður samhverfudagur, þ.e. 01.02.2010 sem er eins afturábak og áfram, það er býsna merkilegt…

Mikið svakalega var dagurinn í gær góður, allavega á íþróttasviðinu.  Ekki nóg með að Íslendingar hafi unnið Pólverja og þannig tryggt sér bronsið á EM þá unnu United líka Arsenal og það á útivelli 1-3!  Sé eiginlega eftir því að hafa ekki farið með Jonna að horfa á leikinn, hefði sennilega verið stórskemmtilegt.  Hann er samt örugglega dauðslifandi feginn að hafa ekki haft mig við hliðina á sér að dissa hann í drasl eftir ósköpin.  Að vísu féll sunnudagsboltinn, sem ég ætlaði að mæta í, niður en það verður bara að hafa það, fékk svosem nóg af hreyfingu í laugardagshlaupunum…

Fórum til tengdó í gærkvöldi og sáum seinni hálfleikinn í úrslitaleik Frakklands og Króatíu og fengum svo kvöldmat á eftir.  Alltaf jafn huggulegt að vera boðin svona í mat og þurfa ekki að hugsa fyrir þessu sjálfur.  Megið hafa það bakvið eyrað þið þarna úti, erum alltaf tilbúin að mæta til fólks ef það býður uppá mat…

Plan dagsins: Vakna og leika við Elínu Dögg (done), skrifa tímaskýrslu fyrir janúar (done), vinna helling (allavega byrjaður), fara á fund með ÍTR (later), fótbolti í kvöld (much later)…

Sunday morning 7AM

Litla mennska vekjaraklukkan hjálpaði mér við að fara á fætur í morgun, eldsnemma.  Setti á hana nýja bleyju og tók hana úr náttgallanum og núna liggur hún á leikteppinu eitthvað að dunda sér.  Er eiginlega að bíða eftir að hún verði orðin nógu þreytt til að fara að sofa aftur, spurning hvort ég leggi mig þá bara líka, annars ekkert að því að vakna snemma, þó það sé sunnudagur.  Get þá nýtt tímann í að hlusta á góða tónlist, lesið fréttirnar eða bara, tjah, bloggað…

Dreymdi ótrúlega furðulegan draum í nótt, man yfirleitt aldrei drauma en þessi var bara svo steiktur að ég komst ekki hjá því.  Ég var semsagt í einhverju fjölskylduboði og það sátu allir á víð og dreif um stofuna (sem ég kannaðist ekki við, nb) og voru að borða.  Nema hvað að ég sit á klósetti!  Og ekki nóg með það heldur ákvað ég að fyrst ég sat nú á klósetti að ég skyldi bara henda í góðan tvist í leiðinni með buxur á hælunum og alles.  En svo þarf að henda sér í skeinið og þá vandast málin allsvakalega.  Þætti gaman að vita hvað þeir sem trúa á að draumar séu fyrirboðar einhvers segja nú um þessa vitleysu, kannski þetta þýði einfaldlega að ég sé bara almennt í skítnum…

Við hjónin nýttum gærdaginn til ýmissa verka.  Ég byrjaði á því að hlaupa rúmlega átta kílómetra með Palla bróður, leið sem lá í gegnum Seljahverfið, Elliðaárdalinn og svo meðfram Elliðavatni.  Nokkuð skemmtileg leið, góð blanda af hæðum og lægðum og það spillti ekki fyrir hvað veðrið var gott.  Á meðan tók Þórunn hring um Laugardalinn með Elínu Dögg í vagninum.  Tengdó komu svo hérna í hádeginu og horfðu með okkur á leikinn.  Svo gláptum við Þórunn á tvær bíómyndir fram eftir kvöldi.  Horfðum á The Brothers Bloom og svo á A Serious Man.  Mæli alveg með báðum myndunum þó svo sú síðari sé kannski í skrýtnara lagi, kannski ekki við öðru að búast af Coen bræðrum samt…

Plan dagsins:  Á svipuðum nótum og í gær, lítið sem ekki neitt með ívafi…